Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/16908 K.2010/21615

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davacı-karşılık davalı F.tarafından; kusur, manevi tazminat, iştirak nafakası yönünden, davalı-karşılık davacı M.tarafından ise; davacı-karşılık davalı F.in kabul edilen boşanma davası, manevi tazminat ve iştirak nafakası yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 07.12.2010 gününde duruşmalı temyiz eden davacı-karşılık davalı F.G. ile vekilleri gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşılık davacı M. G.vekili Av. ..geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; kocasını sevmediğini, iğrendiğini söyleyen davacı-karşılık davalı F.e göre, karısına ve çocuklarına küfreden, sürekli şiddet uygulayan davalı-karşılık davacı M. daha ağır kusurlu olduğunun ve karşılık boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2.madde koşullarının oluştuğunun belirlenmesine göre davalı-karşılık davacı M. tüm, davacı-karşılık davalı F. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-karşılık davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı-karşılık davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.