Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/16939 K.2010/18987

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın davası; Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı boşanma istemine ilişkindir. Bu davaya esas gösterilen; koca tarafından açılan Mersin 1. Aile Mahkemesinin 2004/275-1082 sayılı dosyası, 8.10.2004 tarihinde retle sonuçlanmış, koca tarafından yapılan temyiz üzerine 31.1.2005 tarihinde onanmış olup, onama kararı taraflara tebliğ edilmemiş olduğundan karar kesinleşmemiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi koşulları oluşmadığından, isteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

3-Kabule göre de;

Davacı-davalı koca davada vekil vasıtasıyla temsil edilmediği halde kabul edilen boşanma davası için yararına vekalet ücreti takdiri de isabetsizdir.