Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/17075 K.2009/20156

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşine şiddet uygulayan, eve haciz gelmesine neden olan davacı-davalı kocanın daha ziyade kusuru yanında, davalı-davacı kadının da eşine şiddet uyguladığı ve kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1, 2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-davalı kocanın davasının reddi doğru bulunmamıştır.