Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/17095 K.2010/18375

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece, mevcut olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı benimsenmiş, ancak bu sonuca tamamen davacının gerçekleşen kusurlu tutum ve davranışlarının yolaçtığı kabul edilerek dava reddedilmiştir.

Davacının, eşine şiddet uyguladığı, ailesiyle görüşmesini engellediğini, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği ve evden kovduğu sabit ise de, davalının da sürekli olarak kocasına "senden boşanacağım" dediği, kayınvalidesine "çocuğun davacıdan olmadığını" söylediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı da az da olsa kusurludur.

Davalının davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununu 166/2.maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Öyleyse davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına (md.166/2) karar verilmesi gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.