Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/1722 K.2010/5768

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Katılma alacağına ilişkin temyize gelince;

Hükme esas alınan bilirkişi raporu usul ve yasaya aykırıdır.

Tarafların 5.5.2002 tarihinde evlendiği, 27.2.2006 tarihinde koca tarafından açılan dava sonucu boşandıkları, kararın 24.10.2007 tarihinde kesinleştiği, taraflar arasındaki mal rejiminin 27.2.2006 tarihinde sona erdiği (TMK.md.225), aracın 26.3.2004 tarihinde davalı adına alınan 16000 TL. oto kredisi ile alındığı, boşanma davası tarihinden sonra ise 8481 TL. ödenerek borcun 10.1.2007 tarihinde kapatıldığı ihtilafsızdır.

Dava konusu araç edinilmiş maldır. (TMK.md.219/1,5) Eşlerin kişisel malları ile edinilmiş malları, mal rejiminin sona ermesi anındaki durumlarına göre ayrılır. (TMK.md.228/1) Mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar, tasfiye anındaki değerleriyle hesaba katılırlar. (TMK.md.235/1)

Mal rejiminin sona ermesinden sonra kalan borcun davalı tarafından (kişisel kazancı ile) ödenmesi nedeniyle denkleştirme yapılması zorunludur. (TMK.md.230/1)

Artık değer eklenmeden ve denkleştirmeden elde edilen miktarlarda dahil olmak üzere her eşin edinilmiş mallarının toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan miktardır. (TMK.md.231) Eş artık değerin yarısı üzerinde hak sahibidir. (TMK.md.236)

Dava konusu araç, mal rejiminin sona erdiği tarihte mevcut olup, bunun tasfiye anındaki değeri 14000 TL., kalan borç miktarı 8481 TL.’dir. Bulunan bu miktarın aracın tasfiye anındaki değeri olan 14000 TL.’den düşülerek davacının katılma alacağının hesaplanması gerekir.

Öte yandan aracın motorlu taşıtlar vergisi borcunun bulunduğu, bir kısmının 2.7.2007 tarihinde ödendiği, davalının bu borçları zamanında ödemeyerek gecikme faizine neden olduğu, gecikme faizinden davacının sorumlu olamayacağı nazara alınarak; rejimin sona erdiği tarihten sonraki faiz dışında kalan yasal vergi borç miktarının da aracın tasfiye tarihindeki değerinden düşülmesi ile bulunan miktarın (artık değer) yarısı üzerinde (katılma alacağı) davacının hak sahibi olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.