Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/17312 K.2010/19862

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar, ziynet eşyaları ve faiz yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden, eşinin hastalığında ilgilenmeyen davalı kocanın, evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakasına boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten geçerli olarak hükmedilmesi gerekirken, başlangıç tarihinin karar tarihi olarak gösterilmesi doğru değildir.

3-Boşanma davası içinde talep edilen ve hüküm altına alınan manevi tazminat (TMK.md.174/2) boşanma hükmünün kesinleşmesiyle (muaccel) ödenir hale gelir. Faiz, başlangıç tarihinin de aynı tarih olması gerekir. Bu durumda mahkemece davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminata dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.

4-Davacı dava dilekçesinde 12.000 TL. maddi tazminat istemiştir. Maddi tazminatın 6.500 TL. lik kısmının ziynet eşyalarına ait, kalan kısmının ise Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi kapsamında maddi tazminata ilişkin olduğu; davacının 21.1.2009 tarihli dilekçesi ile açıklanmıştır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 174/1 madde kapsamındaki tazminat istemiyle ilgili olarak, olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken Türk Medeni Kanununun 174/1 madde kapsamında olmayan ve hakkında açılmış bir dava da bulunmayan evlilik öncesi giderlere yönelik olarak maddi tazminata hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

5-Davacı kadın, ziynet eşyası ile ilgili davasını diğer delillerle ispatlayamamıştır. Davacı davasını ispat için yemin deliline de dayandığından davacıya yemin teklifi hakkı hatırlatılıp, yemin teklif edildiği takdirde bu doğrultuda işlem yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.