Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/17405 K.2010/20025

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından; kendisi için talep ettiği nafaka ve birleşen boşanma davasının reddine ilişkin kararın gerekçesi yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı (koca)'nın, hamileliği sırasında eşiyle ilgilenmediği ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre davalı-davacı tam kusurludur. Davacı-davalı kadına yüklenebilecek herhangi bir kusur gerçekleşmemiştir. Davalı-davacı koca tarafından açılan boşanma davasının reddi açıklanan bu sebeple doğrudur. Boşanma davasının reddine ilişkin yerel mahkeme gerekçesinin yukarıdaki şekilde düzeltilerek sonucu bakımından doğru olan hükmün onanması gerekmiştir.

2-Davacı-davalının nafaka davasına ilişkin temyizine gelince;

Davalı-davacı kocanın evlilik birliğine ilişkin görevleri yerine getirmediği toplanan delillerle anlaşıldığına göre, davacı-davalı kadın ayrı yaşamakta ve nafaka talep etmekte haklıdır. Öyleyse davacı-davalı yararına Türk Medeni Kanununun 197.maddesi gereğince dava tarihinden itibaren uygun miktarda tedbir nafakası takdir edilmesi gerekirken, kadının kendisiyle ilgili nafaka isteğinin reddi doğru bulunmamıştır.