Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/17758 K.2010/19089

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından nafakalar ve tazminatlardan, davalı koca tarafından ise kusur ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı tarafından daha önce "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davası, birliği temelinden sarsacak somut vakalar ispatlanamadığından bahisle reddedilmiş karar 08.04.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Tarafların bundan sonra bir araya gelmedikleri anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davacı yararına yoksulluk nafakası hükmedilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ile uyumlu değildir.

Mahkemece kusur olarak kabul edilen vakıalar ilk boşanma davasından önceki olaylardır. Boşanma davası reddedilip kesinleştiğine göre artık bunların kusur olarak kabul edilmesi kesin hüküm karşısında olanaksızdır. Şu hale göre de davalı kocanın herhangi bir kusuru ispatlanabilmiş değildir. İlk boşanma davasını açarak boşanma sebebi yaratan davacı kadın tam kusurludur.

Bu halde Türk Medeni Kanununun 175.maddesinde yazılı koşullar oluşmadığından davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.