Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/17912 K.2010/20525

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar, tazminatlar, kişisel ilişki ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece de kabul edildiği gibi boşanmaya neden olan olaylarda eşine şiddet uygulayan davalı-davacı koca daha ağır kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Dava konusu yapılan ziynetlerin kocada kaldığı toplanan delillerle kanıtlanmıştır. Bilirkişi incelemesi yaptırılarak ziynetlerin dava tarihi itibariyle değerlerinin ayrı ayrı tespit ettirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, red hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.