Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/18034 K.2010/20939

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dava babalığın tespitine ilişkindir.

Kamu düzenine ilişkin olan bu tür davalarda , Türk Medeni Kanununun 284. maddesinde belirtilen koşullar saklı kalmak kaydıyla , Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu uygulanır. (TMK. mad. 284/1) Anılan madde uyarınca, hakim maddi olguları re'sen araştırır ve kanıtları serbestçe takdir eder. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 415. maddesinin 1. ve 2. fıkraları uyarınca da hakim tarafından resen yapılması emredilen işlemin gerektirdiği masrafın, iki taraftan birinin veya her ikisinin ödemesine karar verilir. Tayin olunan süre içinde masrafın yatırılmaması halinde ise, ilerde haksız çıkandan alınmak üzere Devlet Hazinesinden karşılanmasına karar verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 284/2. maddesi araştırma ve incelemeye rıza gösterme yükümlülüğüne ilişkindir. Davalının soybağının belirlenmesinde zorunlu olan DNA test masraflarını yatırmaması nedeniyle , davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Davalının DNA incelenmesine karşı koyması söz konusu değildir. Şu halde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 415. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken yasa maddesinin hatalı yorumu ile tarafların delilleri toplanmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

2- Davacı, babalığın tespiti yanında 5.000 TL manevi tazminat isteğinde de bulunmuştur. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 304. maddesinde ananın mali hakları hüküm altına alınmıştır.Anılan madde de manevi tazminata yer verilmemiştir. Bu hukuki durum karşısında davacının manevi tazminat isteği genel hükümlere dayalıdır ve 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun kapsamında değildir. İstenen tazminat miktarına göre Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. Bu itibarla manevi tazminat isteğinin babalık davasından tefrik edilip, görevsizlik kararı verilerek Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru bulunmamıştır.