Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/18141 K.2010/20463

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların karşılıklı olarak evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmedikleri, davacının ayrıca eşine fiziki şiddet uyguladığı, davalının da kocasına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında, evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede ve ortak hayatın devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Gerçekleşen olaylara göre davacı, daha fazla kusurlu ise de, davalı da kusurludur. Davalının davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, bu koşullar altında evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi koşulları oluşmuştur. Öyleyse davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına (TMK.m.166/2) karar verilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru olmamıştır.