Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/18444 K.2010/19311

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Türk Medeni Kanununun 166/4.maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebine dayanmaktadır. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı tarafından daha önce açılan boşanma davasının reddedildiği, kararın 25.2.2005 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten başlayarak üç yıl geçtiği, bu süre zarfında ortak hayatın yeniden kurulamadığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesi koşulları gerçekleşmiştir.

Verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğrudur. Boşanmaya sebep olan fiili ayrılıkta, ortak hayatı kurmaktan kaçınan ve bir başka kadınla fiilen evliymiş gibi yaşayan eşine şiddet uygulayan davacı tamamen kusurlu olup, davalıya yüklenebilecek bir kusur bulunmamaktadır. Bu itibarla davalı yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunmasında da bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Tazminat miktarları da tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına uygundur.

Açıklanan sebeplerle davalının boşanmaya yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi davacının temyiz itirazları da yersiz olup, tazminatlar yönünden usul ve kanuna uygun olan, boşanma yönünden de yukarıdaki sebeple sonucu itibarıyla doğru olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.