Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/19215 K.2010/20769

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kusur tespiti ve maddi tazminat yönünden; davacı tarafından da nafakalar ile maddi tazminat miktarı ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece de kabul edildiği üzere, davalının, borçları nedeniyle davacıyı icra takibine maruz bıraktığı ve davacıya "git karnını teyzende doyur" dediği ve eşini sefalet içinde bıraktığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylar davacının kişilik haklarını zedeleyici niteliktedir. Bu durumda Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesi gereğince davacı yararına uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.