Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/19243 K.2010/21884

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşılık davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Davalı-karşılık davacı kadının, miras yolu ile kendisine intikal eden 23.10.2002'de davacı-karşılık davalı kocaya verdiğini iddia ettiği 20.000 TL.'nin iadesine ilişkin istemi Borçlar Kanununa dayanmaktadır. Aile Mahkemesinin görevine giren bir konu olmadığından, bu talep hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Taraflar arasındaki boşanma davası henüz sonuçlanmamış, mevcut mal rejimi sona ermemiştir. Mal rejimi sona ermeden edinilmiş mallara katılma alacağına ilişkin dava dinlenmez. O halde mahkemece davalı-karşılık davacı kadının Çatlı köyünde bulunan çiftliğin 1/2 payına ilişkin davası, boşanma davasının sonucunun beklenip, deliller değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan yargılmaya devamla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.