Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/19486 K.2010/21164

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle eşini iffetsizlikle suçlayan,birlik görevlerini yerine getirmeyen ve evi terk edip giden davalı kocanın tamamen kusurlu olduğu; davacı kadının davalıyı eve dönmesi için aramasının ise bu olayları affetme veya hoşgörme anlamı taşımadığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.