Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/1964 K.2010/6055

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kadının karşı davası, manevi tazminat, velayet, tedbir nafakası yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 30.03.2010 günü temyiz eden davacı-karşı davalı vekili Av. .. .. ile karşı taraf davalı-karşı davacı Z. C. ve vekili Av. .. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocuğu D. 26.11.1999 doğumludur. Pedagog, çocukla görüşme sonucu düzenlediği raporda, çocuğun baba yanında kalmasının menfaatine uygun düştüğünü belirtmiştir. Çocuğun 20.11.2007 tarihinden beri baba yanında kaldığı da anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, çocuğun alıştığı ortamdan ayrılmasının ruhi gelişimini olumsuz etkileyebileceği de nazara alınarak, velayetin babaya verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3- Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK.md.186/1), geçinmesine (TMK.md.185/3), malların yönetimine (TMK.md.223,242,244,262,263,264,267,215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) olmak zorundadır.(TMK.md.169) O halde müşterek çocuk 26.11.1999 doğumlu D. C. için davacı-davalı baba E.C. lehine, çocuğun baba yanında kalmaya başladığı 20.11.2007 tarihinden geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.