Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/19703 K.2011/1561

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 01.02.2011 gününde duruşmalı temyiz eden E.K. vekili Av. A.K. ve karşı taraf temyiz eden Kıymet Karaca vekili Av. F.G. G.vekili geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece belirlenen ve taraflara yüklenen olaylar dikkate alındığında, boşanmada davalı-davacı kadının daha ziyade kusurlu olduğunun ve kocanın, kadının davasına itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi koşullarının gerçekleşmiş bulunmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yoksulluk nafakasına hükmedilmesi için nafaka isteyen tarafın boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması yanında kusurunun da daha ağır olmaması şarttır. Davalı-davacının boşanmaya yol açan olaylarda daha ziyade kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.