Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/19763 K.2009/21110

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle

toplanan delillerden, boşanmaya neden olan olaylarda; cinsel birleşmeyi gerçekleştiremeyen eşinin bakire olmadığını iddia eden ve eşini evden kovan davacı-davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşıldığından davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir

2- Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen * davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak *davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3- Davalı-davacı kadının maddi tazminat talebi, Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinden kaynaklanan boşanma davasınını fer’isi niteliğinde olmayıp, talep ziynet eşyaları ve düğün masraflarına ilişkindir. Bu talebe ilişkin başvurma harcı yatırılmıştır. Mahkemece peşin nispi harcın ikmal ettirilip, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

4-Davalı-davacı kadının yoksulluk nafakasının ileriki yıllar için artış talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.