Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/20094 K.2010/21522

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle, davalının gerek birlikte yaşanan dönemde gerekse ayrı kalınan dönemde eşi ve çocuklarıyla ilgilenmediği, eşini ve çocuklarını sürekli baba evine gönderdiği, son olarak da eşinin eşyalarını da baba evine bıraktığı, bu suretle birlik görevlerini ihmal ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.