Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/20337 K.2010/21546

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle eşine müteaddit defalar fiziki şiddet uygulayan, küfür eden ve evlilik dışı ilişkisinden 8.1.2004 doğumlu bir çocuğu olan davacının, boşanmaya sebep olan olaylarda daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına, az kusurlu davalının, açılan davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, gerçekleşen olaylara göre evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış bulunmasına göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, davacının eşine bir çok kere fiziki şiddet uyguladığı, küfrettiği ve bir başka kadınla ilişkide bulunduğu, davalının da kocasına bir çok defa “seni hiçbir zaman sevmedim” şeklinde sözler söylediği, çocuklarını da babalarına karşı olumsuz duygularla yetiştirdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı, davacıya oranla daha az kusurludur. Hal böyleyken tarafların “eşit kusurlu” kabul edilmesi ve bunun sonucu davalının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.