KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2009/20906 E., 2011/497 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2011
- Mahkemesi
- Bakırköy 1. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 19.6.2009
- Numarası
- Esas no:2006/349 Karar no:2009/402
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından nafakalar, tazminatlar, velayet ile intifa tesisi talebi yönünden, davalı-davacı koca tarafından ise; kendi boşanma davasının reddi, tazminatlar, velayet, iştirak nafakası ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle, davacı-davalı (kadın); intifa hakkı tesisine ilişkin talebini, daha sonra verdiği 20.11.2006 tarihli dilekçe ile istemiş olup, bu konuda davacı-davalı tarafından harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir davanın bulunmamasına; velayeti anneye bırakılan Buse ile babası arasında Temmuz ayı, velayeti babaya bırakılan Ö.ile de annesi arasında Ağustos ayı boyunca kişisel ilişki tesis edilmiş olduğunun anlaşılmasına,
bu ikinci çocukla ilgili kişisel ilişki tesisine dair kararda "Ağustos" ayı yazılacakken "Temmuz-Ağustos" yazılmasının yazım hatası (HUMK.md.459) niteliğinde olup, mahallinde mahkemece düzeltilmesinin mümkün olmasına göre davalı-davacı (koca)'nın tüm, davacı-davalı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı-davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2009/20906, K. 2011/497, 20 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama