Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/21933 K.2011/1356

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının mahkemece sabit kabul edilen kusurlu davranışlarına karşılık; eşine hakaret eden, ailesinin müşterek konutun manevi bağımsızlığını ortadan kaldıracak şekilde müdahalesine engel olmayan davacı-davalı kocanın da kusurlu olduğu; tarafların, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kadın lehine ara kararı ile takdir edilen tedbir nafakasının hükmün kesinleşme tarihine kadar devamına karar verilmesi gerekirken, kaldırılmasına karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.