Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/241 K.2010/2093

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları ile davacı-davalı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Terk hukuki nedenine dayalı bir dava bulunmamaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davalı-davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davalı-davacı kocanın davasının da reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı-davalı kadının ziynet eşyalarının iadesi, olmazsa bedelinin davalı-davacı kocadan tahsiline dair talebi boşanmının fer'i niteliğinde değildir. Başvurma harcı alınmış, ancak peşin nispi harç ikmal ettirilmemiştir. (Harçlar Kanunu md.30-32) Harç ikmali yapılmadan, kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.