Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/251 K.2010/2102

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminat, nafaka, nafakanın kaldırılması, vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalının tüm, davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyizi itirazları yersizdir.

2) Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3) Davacı-davalı dava dilekçesinde Balıkesir 1. Aile Mahkemesinin 2005/175 esas sayılı dosyası ile bağlanan tedbir nafakasının kaldırılmasın istemiştir. Başvurma harcı yatırılmıştır. Nafakanın kaldırılması davası ayrıca harca tabidir. Peşin alınması gereken harç ikmal ettirilmeksizin (Harçlar K. m. 30-32) usulüne uygun olarak açılmış bir dava varmış gibi kesin hüküm oluşturacak şekilde davacının nafakanın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.