Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/2800 K.2010/5264

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden, bir kısım tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra davacı kocanın barışma girişiminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında kocanın kadından kaynaklanan olayları affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığını kabul etmek gerekir.

Davacı kocanın terk hukuki nedenine göre açtığı bir dava da yoktur.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.