Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/2844 K.2009/6803

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayet, nafakalar, manevi tazminat ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * davacı kadın yararına verilen nafakanın kararın kesinleşme tarihine kadar tedbir nafakası, kararın kesinleşme tarihinden itibaren de yoksulluk nafakası olarak verildiğinin anlaşılmış bulunmasına göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- 09.05.2006 tarihli duruşmada, müşterek çocuğun davanın devamı süresince tedbiren davalı baba yanında bırakılmasına karar verilmiş ve dava sırasında çocuğun baba yanında kaldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır. Hükümle birlikte velayeti davacı anneye verilen çocuk yararına kararın kesinleşme tarihinden itibaren iştirak nafakasına hükmolunması gerekirken, dava tarihinden geçerli olacak şekilde iştirak nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacının manevi tazminat ve ziynetlere dayanan maddi tazminat taleplerine faiz isteği bulunmamaktadır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74.maddesine aykırılık oluşturacak şekilde istek bulunmadığı halde hüküm altına alınan manevi tazminat ile ziynet bedeline dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.

Ancak yukarıda 2.ve 3.bentlerde açıklanan yanlışlıklar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin de düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.(HUMK.md.438/7)