Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/3848 K.2010/6650

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadının evden ayrılmasından sonra barışma girişiminde bulunduğu, bu durumda tanık beyanlarında geçen olaylardan dolayı davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadını hoşgördüğünün kabulü gerektiği, hoşgörülen olaylardan dolayı artık davalı-davacı kadının kusurlu görülemeyeceği, dosya içindeki tüm bilgi ve belgelerden davacı-davalı kocanın eşine hakaret ettiği, eşini ve çocuklarını müşterek haneden kovduğu, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.