Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/4128 K.2010/6004

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, dava dilekçesinde boşanma ile birlikte 25.000 TL.maddi, 25.000 TL. manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) talebinde bulunmuş, 30.10.2008 tarihli oturumda tazminat istemediğini beyan etmiştir. Bu beyan tazminat talebinden feragat niteliğindedir. Feragat nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

3-Duruşmada tefhim edilen kısa kararda yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline şeklinde karar verilmesine karşılık gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davacı üzerinde bırakılmasına karar verilerek çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en azından 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış bile olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.