Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/4411 K.2009/7619

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının tüm, davacı-davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, boşanmaya neden olan olaylarda eşine fiziksel şiddet uygulayan, birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı-davacı koca daha ağır kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen *davacı-davalı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak *davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacı-davalı kadın işini kaybetmesi nedeniyle 5000 TL. maddi tazminat istemiştir.Bu istek boşanmanın eki niteliğinde olmadığından harca tabidir. Ayrıca Borçlar Kanunundan kaynaklanmaktadır. Davacı-davalı kadına eksik nisbi harcın tamamlanması için önel verilmesi, eksik nisbi harcın tamamlandığı takdirde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde eşya ve ziynet talebinde bulunmuş, başvurma harcını yatırmıştır. Mahkemece davacı-davalı kadına isteğinin miktarını açıklattırıp nisbi harcını tamamlattırıp işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi bozmayı gerektirmiştir.