Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/4949 K.2010/10103

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davalı tarafından, gerekçesi ve davacı yararına takdir edilen tazminatlar yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 25.5.2010 günü temyiz eden davalı T.. E.. ile vekili Av. M. S.. Ü. ve karşı taraf davacı S.. E. vekili Av. Z.. K.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı tanığı B..'nın ifade ettiği olaydan sonra evlilik birliğinin uzunca bir süre devam ettiği, bu süre içinde davalıdan kaynaklanan davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir olayın ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalının eşine fiziki şiddet uyguladığı sabit kabul edilerek davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindeki bu olay nedeniyle davacı yararına manevi tazminat takdir edilmiştir. Davacı tanığı B..'nın ifade ettiği bu olaydan sonra evlilik birliğinin uzun süre devam ettiği, devam eden bu sürede davalının, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir fiilinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının maruz kaldığı şiddetten dolayı eşini affettiğini en azından hoşgördüğü kabul edilmelidir. Affedilen ve hoşgörüyle karşılanan olaylara dayanılarak manevi tazminat takdir edilemez. Davacının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.