Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/5556 K.2009/9434

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayetin değiştirilmesi davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Taraflar 29.07.2005 tarihinde anlaşmalı olarak boşanmışlar, 2002 ve 2005 doğumlu müşterek çocukların velayetleri davalı annelerine verilmiştir. Çocukların babalarının açtığı dava sonucu; velayetin değiştirilmesine, velayetin anneden alınarak babaya verilmesine dair verilen karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkeme kararının gerekçesinde; velayetin annede olmasına rağmen, çocukların fiilen davacı babalarının himayesinde olduğu, annenin resmi yollardan çocukları geri alma girişiminde bulunmadığı belirtilmiştir.Ilgın Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/1022 sayılı soruşturma evrakı ve tüm dosya kapsamından; kişisel ilişki kurma, ve küçük İsa’nın tedavisini yaptırmak için çocukları alan babanın daha sonra onları annelerine geri teslim etmediği, göstermediği anlaşılmaktadır.Davacı babanın yeniden evlendiği,

küçük İsa’ya davacının teyzesinin baktığı görülmektedir.Ana yanında kalmalarının, çocukların bedeni, fikri, ahlaki gelişmelerine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı gibi Türk Medeni Kanununun 348. ve 349. maddeleri koşulları da gerçekleşmemiştir. Velayetin değiştirilmesine yönelik davanın reddi gerekirken kabulü doğru görülmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.