Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/666 K.2010/2630

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden tarafların davadan sonra biraraya geldikleri, beraberliğin 20.10.2007 tarihine kadar devam ettiği anlaşılmaktadır. Dava devam ederken eşlerin biraraya gelip bir süre birlikte yaşamaları, ortak hayata devam imkanlarının bulunduğunu gösterir. Türk Medeni Kanununun 166/3.madde koşulları da oluşmamıştır. Öyleyse davacı-davalı kadının davasının da reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak boşanma hakkındaki hüküm temyiz edilmediğinden bu yön bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşılık davalı kadının tüm, davalı karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Dava tarihinden sonra davacı-davalı kadın, davalı-davacı koca ile biraraya gelmiş olup, kocadan kaynaklanan kusurlu davranışları affetmiş ya da en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Affedilen ve hoşgörü ile karşılanan olaylar nedeniyle davacı-davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemeyeceği gibi dava tarihinden sonra gerçekleşen olaylar nedeniyle de bu davada tazminata hükmedilemez. Bu yön gözetilmeden davacı karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmesi doğru görümemiştir.