Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/7138 K.2010/12397

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 22.6.2010 gününde temyiz eden davacı-davalı vekili Av. M. A. geldi. Karşı taraf gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın nafaka davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-davalı kocanın davalı-davacı kadına sürekli hakaret edip onu aşağıladığı, davalı-davacı kadının da kocasına hakaret ettiği, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1-2)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.