Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/7993 K.2010/9691

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına yönelik ve davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davacı kadın lehine manevi tazminat verilmesine neden gösterilen, davalı kocanın davacı karısına şiddet uygulaması olayında, kadının bu olaydan sonra kocasıyla barışıp ortak konuta döndüğü, böylece kocasını affettiği en azından hoşgörüyle karşıladığı; bu dönüşten sonra davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmemesi sonucu kadının tekrar kendi ailesinin yanına sığınmak zorunda kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanma koşulları gerçekleşmekle birlikte Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesi anlamında davacının kişilik haklarını zedeleme nedeniyle gerçekleşen manevi zarar oluşmamıştır. Bu nedenle davacı kadın lehine manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.