Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/8218 K.2010/9585

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerçekleşen olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-davacı daha ziyade kusurlu ise de davacı-davalı kadın da kusurlu olup, kocanın davasının Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi gereğince kabul edildiğinin anlaşılmasına göre davalı-davacının tüm, davacı-davalının da aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacının eşine fiziki şiddet uyguladığı, hastalığında ilgilenmeyerek evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği ve ailesinin müdahalesine kayıtsız kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre davalı-davacı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında daha fazla kusurludur.Hal böyleyken davacı-davalının, koca ile aynı oranda kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2. maddesi koşulları oluştuğu halde, davacı-davalı yararına uygun miktarlarda maddi (TMK.m.174/1) ve manevi (TMK.m.174/2) tazminat takdiri gerekirken, bu isteklerin reddedilmesi de isabetsizdir.