Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/8359 K.2009/21084

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Olayları açıklamak taraflara hukuki nitelendirme hakime aittir. (HUMK. mad. 76)

Dava; velayet altında bulunan 20.11.1984 doğumlu Ö. Ç. hakkındaki koruma kararının kaldırılmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

9.1.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.1. 2003 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi; görev alanına giren konularda, resmi veya özel sağlık veya sosyal hizmet kurumlarına, huzur evlerine veya benzeri yerlere yerleştirmeye ilişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağını hükme bağlamıştır. Anılan kanunun yürürlüğe girmesiyle 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında koruma kararı alma ve koşulların varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi aile mahkemelerinin görev kapsamına alınmıştır.

Görev kamu düzenine ilişkinidir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakim ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617sayılı kararı) Bu açıklamalar karşısında; davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.