Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/8740 K.2009/12567

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından kusur ve kadın için takdir edilen tazminatlar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise reddedilen kendi davası ile nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı- karşı davalı kocanın, başka kadınla yaşadığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı kadın dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md.

166/1) karar verilecek yerde, gerekçe gösterilmeden davanın reddi doğru değil ise de; davacı-karşı davalı koca tarafından açılan boşanma davası kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ve hükmün bu bölümü temyizin şumülü dışında tutularak kesinleşmiş olduğundan davalı-karşı davacı kadının boşanma isteğinin artık konusu kalmamıştır.

Bu husus gözetilerek karşılık davadaki boşanma talebiyle ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.