Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/8874 K.2010/12934

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 29.6.2010 gününde temyiz eden davalı vekili Av. N.. S. Yolal geldi. Karşı taraf davacı ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere bir kısım davacı tanık beyanlarından geçen olaylardan sonra taraflar birlikte Almanya'ya gitmişler, evlilik birliği devam etmiştir. Davacı önceki olayları af etmiş, en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Bu tarihten sonra davalıdan kaynaklanan yeni bir olayın varlığı kanıtlanamamıştır.

Terk hukuksal nedenine dayalı bir dava yoktur.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.