Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/9192 K.2010/10796

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve tedbir isteği yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür.

Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Olayları açıklamak taraflara, hukuki değerlendirme hakime aittir. (HUMK.md.76) Davacı, davalının sürekli borçlandığını ileri sürerek emekli olması halinde alacağı ikramiye üzerine tedbir konulmasını istemiştir. Bu istek Türk Medeni Kanununun 199.maddeye dayalı tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına yönelik olup, boşanmanın eki niteliğinde olmadığından ayrıca harca tabidir. Başvurma harcı dava dilekçesindeki tüm istekleri kapsar.

Bu konuda peşin maktu harcın tamamlanmasının sağlanması, (Harçlar Kanunu md. 30-32), delillerinin bu çerçevede değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

02.06.2010 (çrş.)