Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/9989 K.2010/11204

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların aynı oranda kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı, manevi tazminat talebinin dayanağı olarak gösterdiği hadiseleri, boşanmaya sebep olan maddi hadiseler olarak da gösterdiğine göre manevi tazminat talebi Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesine dayanmaktadır. Boşanmanın eki niteliğinde olup harca tabi değildir. O halde davacı-davalının manevi tazminat isteği hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Davalı-davacının, 21.9.2006 tarihli oturumda, baba ile çocuk arasında tedbiren kurulan kişisel ilişkiyi, dava süresince engellediği, Türk Medeni Kanununun 324.maddesindeki yükümlülüğüne aykırı davrandığı toplanan deliller ve pedagog raporundan anlaşılmaktadır. Anne çocuğun menfaatine aykırı davrandığına göre, velayetin babaya verilmesi gerekir. Hükmün bu yönden de bozulması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak etmiyorum.