Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/10492 K.2011/10908

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden; hükme esas alınan ve davacı tanıklarının beyanlarında geçen olaylardan sonra tarafların barıştıkları ve Konya'da birlikte yaşamaya devam ettikleri anlaşılmaktadır. Taraflar barıştıktan sonra da kocadan kaynaklı evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olabilecek yeni bir olayın varlığı da kanıtlanmamıştır. Bu itibarla, açılan davanın reddi gerekirken, delillerin taktirinde hataya düşülüp yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemişse de; boşanma hükmü temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yoksulluk nafakasında nafaka yükümlüsünün kusurunun aranmayacağının (TMK.md.175/son) anlaşılmasına göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı kadın tanıklarının beyanlarında geçen olaylar sonrasında davacı kadın, davalı kocasını affetmiş olup, affedilen ve hoşgörüyle karşılanan olaylar nedeniyle davalı kocaya bir kusur yüklenemez. Maddi ve manevi tazminat kusurlu olan taraftan istenebilir (TMK.md.174). Bu nedenle, davalı kocanın kusurluluğuna ilişkin koşul oluşmadığı halde, davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunması isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.