Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/10553 K.2011/11262

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri ve birlik görevlerini yerine getirmedikleri, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda; mahkemenin kabulünün aksine eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Davalı kadının 15.02.2010 tarihli dilekçesindeki beyanları kocanın önceki davranışlarını affetme veya hoşgörme niteliğinde olmayıp davanın reddini sağlama amaçlıdır.Davalının boşanmayla yoksulluğa düşeceği yukarıda açıklandığı gibi davacı kocadan daha fazla kusurlu olmadığı, bunun sonucunda da davalı kadın lehine yoksulluk nafakası verilmesi koşullarının oluştuğu ( TMK. md. 175) anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, davalı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.