Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/10941 K.2011/11381

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. (HUMK.md.254) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılmaz. O halde davalı-davacı tanığı E.un ifadesine diğer verilmesi gerekir. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşini istemediğini söyleyerek birlikte yaşamaktan kaçınan davalı-davacı koca yanında; eşine ağır sözlerle hakaret eden davacı-davalı kadın da kusurludur. Bu durumda, taraflardan birinin kusurunu diğerinden üstün tutma olanağı yoktur. Davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulü (TMK.m.166/1) gerekirken; yazılı gerekçeyle reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.