Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/11383 K.2011/2650

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davanın reddine dair 19.3.2008 tarihinde verilen hüküm, davacının temyizi üzerine Yargıtay'ca 2.3.2009 tarihinde "davanın kabulüne karar verilmesi" gerektiği belirtilerek bozulmuş, davalı Z.karar düzeltme talebi 8.1.2009 tarihinde reddedilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyularak 18.1.2010 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu hüküm davalı Z.tarafından temyiz edilmiş, temyiz dilekçesinde diğer davalı (davacının eşi) Yaşar'ın, bozma kararından önce 28.10.2008 tarihinde öldüğü bildirilmiştir.

Dava, davalı Y. ait aile konutu olarak özgülenen taşınmazın, davacı eşin rızası alınmadan üçüncü kişi durumdaki diğer davalı Z.yapılan devrinin Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesine dayanılarak iptali isteğine ilişkindir.

Gerçek kişilerin kişiliği ve medeni haklardan yararlanma ehliyeti ölümle sona erer. (TMk.m.28/1) Bu nedenle ölmüş olan kişinin taraf ehliyeti yoktur. Dava tarihinden önce ölmüş kişiye karşı dava açılamaz, ölmüş kişi adına da dava açılamaz.

Kural olarak, dava açıldıktan sonra taraflardan birinin ölmesi halinde, ölen kişinin "taraf ehliyeti" son bulur. (HUMK.m.38, TMK.m.28) Bu nedenle, açılmış olan davaya ölen tarafa karşı veya onun tarafından devam edilmesine artık olanak yoktur.

Olayda dava açıldıktan sonra davalılardan Yaşar 28.10.2008 tarihinde ölmüştür. Ölümle bu kişinin taraf ehliyeti sona ermiştir. Taraf ehliyeti sona ermiş bir kişi aleyhine davanın sürdürülmesi mümkün bulunmamaktadır. Bu durumda davaya ölenin mirasçılarına karşı devam edilmesi gerekir. Davanın kabulü gerektiğine ilişkin bozma kararına uyulmuş olması, bozmadan önce adı geçen davalının ölmüş olması karşısında davacı lehine usulü kazanılmış hak oluşturmaz. O halde, dava sırasında ölmüş olan davalı Yaşar'ın davacı haricindeki mirasçılarının davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmadan eksik hasımla hüküm tesisi doğru değildir.