Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/11708 K.2011/12463

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm birleşen nafaka davası, nafaka tazminat miktarları ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7. bendinde Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi yazılacağı yerde aynı Yasanın 166/3. maddesinin yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığının ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı kadın yararına kabul edilen boşanma davası nedeniyle karar tarihindeki tarife gereğince maktu vekalet ücretine hükmolunmaması da usul ve yasaya aykırıdır.