KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2010/11911 E., 2011/12213 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma-Nafaka
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kocanın boşanma davası, kusur, velayet, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, ... kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Tarafların ortak çocuklarından 1995 doğumlu ... idrak çağında olup; mahkemede alınan görüşünde velayetinin ana ve babasından birine verilmesinin kendisi için farketmeyeceğini ancak kendisinin babası yanında kalmaya devam edeceğini bildirmiştir. Usulünce onaylanarak, iç hukukun bir parçası haline gelen Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6..
Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 12.maddesi gereğince, idrak çağındaki çocuğun kendisini ilgilendiren davalarda görüşünün alınması ve görüşüne gereken önemin verilmesi gerekir. Ortak Çocuk ...'ın velayetinin kime verileceği konusunda açık bir beyanı olmamakla birlikte, dosyaya yansıyan dolaylı isteğinin baba olduğu anlaşılmaktadır.
Bu değerlendirme uyarınca, ortak çocuklardan ...'ın velayetinin babasına verilmesi daha uygun olacağı gibi, bu durum çocuğun eylemli durumuna da uygun düşmüş olacaktır. Açıklanan nedenlerle, ortak çocuk ...'ın velayetinin ... babaya verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.
KARŞI OY YAZISI
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2010/11911, K. 2011/12213, 14 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama