Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/11974 K.2010/14878

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesine dayalıdır. Bu davaya dayanak olan 2000/33 esas sayılı boşanma davası reddedilerek 2.7.2003 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalının açtığı ve lehine nafaka hükmedilen 2003/690 esas sayılı dava dosyası, 14.12.2006 tarihinde açtığı nafaka miktarının artırılmasına yönelik dava, 2004/66 esas sayılı boşanma dava dosyasındaki savunması ve tanıklarının beyanları, 11.2.2009 tarihinde Konya İl Emniyet Müdürlüğü'ne yazdığı dilekçe bir bütün halinde değerlendirildiğinde; tarafların 2000 yılından beri ayrı yaşadıkları, reddedilerek kesinleşen ilk boşanma davasından sonra "evlilik birliğinin" yeniden kurulmadığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesi koşulları oluşmuştur. Davanın kabulü gerekirken, davalı tanıklarının yetersiz ve dosyadaki diğer kanıtlarla çelişen beyanlarına üstünlük tanınarak davanın reddi usül ve yasaya aykırıdır.