Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.- K.2010/12098

2. Hukuk Dairesi 200910315 E. , 2010/12098 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

Konya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.03.2009

NUMARASI

Esas no:2007/775 Karar no:2009/331

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kadının boşanma davası, velayet, kusur, manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı-davalı kadının velayet yönünden temyizinde;

Velayette aslolan çocuğun menfaatidir. Çocuğun 2007 Eylül ayından bu yana anne yanında olduğu anne ile aralarında duygusal bağ oluştuğu, anneyi istediği, okul ve yaşadığı çevreye alıştığı, alınan uzman raporlarından da velayetin anneye verilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Bu yönler gözetilmeden davacı-davalı annenin velayetin verilmesi talebinin reddi ile yazılı şekilde velayetin kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Davalı-davacı kocanın temyizine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya yol açan olaylarda mahkemenin de kabulünde olduğu üzere güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı-davalı kadının daha ziyade kusurlu bulunmasına, Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi koşullarının da gerçekleşmesine göre davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kocanın ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı-davacı koca yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.