KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2010/13390 E., 2011/14850 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2011
- Mahkemesi
- Marmaris 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 14.04.2010
- Numarası
- Esas no:2008/229 Karar no:2010/173
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davalı koca, 26.02.2009 tarihli delil listesinde tanık deliline dayanmış, onaltı tanık ismi bildirmiştir.Mahkemece 06.05.2009 tarihli celsede tarafların tanıklarından üçünün dinlenilmesi ile yetinilmesine ve bu nedenle davalının üç tanığı dinlenildiğinden, diğer tanıklarını dinletme talebinin reddine karar verilmiştir.
Delil çekişmeli vakıalar ve bu vakıaların ispatı için gösterilir. ( 6100 S. HMK. md. 187/1, 1086 S.HUMK.m.238/1) Çekişmeli vakıanın ispatı için tanık bildiren tarafın tanık sayısı sınırlanamaz ve hakim tanık sayısını belirlemeyez. Aksi tutum adil yargılanma ve savunma hakkının kısıtlanmasına yol açar. Ancak, hakim hangi tanığın hangi vakıanın ispatı için dinletilmek istendiğini ilgili taraftan sorarak ( 6100 S. HMK.md.240/2, 1086 S.HUMK.md. 258/1); vakıa dinlenen bir kısım tanıklar anlatımı ile ispatlanmışsa, geri kalan tanıkların dinlenilmemesine karar verebilir. ( 6100 S. HUMK.md.241) Taraflarca fazla sayıda tanık bildirildiği takdirde; usulün bu zorlayıcı ve kolaylaştırıcı hükümlerinden yararlanılarak, tanık dinlenmesi kolaylaştırılabileceği gibi, bir kısım tanıklar da dinlenmeyebilir.
Davalı diğer tanıklarının dinlenilmesinden açıkça vazgeçmemiştir. Davalının diğer tanıklarının 6100 S. Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 240 - 265 maddelerinde gösterilen usulde dinlenilmesi işleminin sağlanması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek; gerçekleşek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2010/13390, K. 2011/14850, 4 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama