Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/13466 K.2012/732

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, ölü kocası ile kendisinin müşterek çocuklarıymış gibi nüfusta kayıtlı olan 1968 doğumlu davalı M.’un, gerçekte kendi çocukları olmayıp, dava dışı H..ve G.’in çocukları olduğunu ileri sürerek, M.’un kendi hanelerindeki nüfus kaydının iptali ile H.. ve G..’in çocukları olarak bunların hanesine tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece dava Türk Medeni Kanununun 303.maddesi kapsamında “babalık” olarak nitelendirilmiş ve hakdüşürücü sürenin geçmiş olması sebebiyle reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

1-Davalı Mahmut’un gerçek anne ve babası olduğu iddia edilen H.. ile G.’in evliliği bulunmamaktadır. Bu durumda davalı M.’un babasının G.. olduğuna ilişkin iddia babalığa ilişkindir. Babalık davasını da çocuk ve ana açabilir. Davacının “babalık davası"açma hakkı yoktur. Davacı, yasada gösterilen (TMK.md.301/1) kişilerden değildir. Bu bakımdan Mahmut’un babasının Gesim olduğuna ilişkin iddia yönünden davanın reddi açıklanan sebeple sonucu itibarıyla doğrudur. Davacının babalığa ilişkin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmemiştir.

2-Davacının, Mahmut’un anne ve babasının kendisi ile ölü kocası olmadığı yönündeki iddiası soybağıyla alakalı olmayıp, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36.maddesine dayanan “nüfus kaydının tashihi” niteliğindedir. Bu tür davalar herhangi bir süreye tabi olmadığı gibi iddia da her türlü delille kanıtlanabilir. Nüfus kaydının tashihine ilişkin davalar aile mahkemelerinin görevi dışındadır (4787 s.K.md.4/1). O halde davalı Mahmut’un anne ve babasının davacı ile ölü kocası olmadığı, Hamide’nin Gesim ile evlilik dışı ilişkilerinden doğduğuna ilişkin talep yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.